ที่มาและความสำคัญ ปัจจุบันประเทศไทยมีจำนวนผู้ป่วยติดเตียงและผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งผู้ป่วยกลุ่มนี้มีความจำกัดทางด้านการเคลื่อนไหวร่างกาย ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ และมีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดเหตุฉุกเฉินเมื่อไม่มีผู้ดูแลอยู่ใกล้ชิด แม้จะมีอุปกรณ์แจ้งเตือนฉุกเฉินแบบกดปุ่ม แต่ในทางปฏิบัติผู้ป่วยวิกฤตหรือผู้ป่วยที่เป็นอัมพาตบางส่วนอาจไม่สามารถเอื้อมมือไปกดปุ่มหรือออกแรงกดได้ทันท่วงที ทำให้เกิดช่องว่างในการสื่อสารขอความช่วยเหลือที่อาจนำไปสู่ความสูญเสีย วิธีการดำเนินงาน โครงงานนี้จึงได้พัฒนานวัตกรรมระบบแจ้งเตือนอัจฉริยะที่สั่งการด้วย "การเคลื่อนไหวมือและดวงตา" เพื่อแก้ปัญหาข้อจำกัดทางกายภาพของผู้ป่วย โดยประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence) และการประมวลผลภาพ (Computer Vision) เข้ามาตรวจจับสัญลักษณ์ท่าทางที่กำหนดไว้ ระบบจะทำงานร่วมกับกล้องเพื่อวิเคราะห์พิกัดของร่างกาย (Pose Estimation) และใบหน้า โดยเน้นตรวจจับ "การยกมือขอความช่วยเหลือ" และ "การกะพริบตา" ในรูปแบบที่กำหนด ซึ่งเป็นอวัยวะที่ผู้ป่วยติดเตียงส่วนใหญ่ยังสามารถควบคุมได้ เพื่อแปลความหมายเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือโดยไม่ต้องสัมผัสอุปกรณ์ ผลลัพธ์และประโยชน์ เมื่อระบบตรวจพบสัญญาณมือหรือการกะพริบตาตามเงื่อนไข จะทำการส่งแจ้งเตือนไปยังสมาร์ตโฟนของผู้ดูแลหรือบุคลากรทางการแพทย์ทันทีผ่านแอปพลิเคชัน ช่วยให้ผู้ป่วยสามารถสื่อสารความต้องการหรือขอความช่วยเหลือฉุกเฉินได้ด้วยตนเองแม้ในขณะที่เคลื่อนไหวร่างกายส่วนอื่นไม่ได้ เพิ่มความปลอดภัยและความมั่นใจในการใช้ชีวิตของผู้ป่วย ลดความเสี่ยงจากการถูกปล่อยปละละเลย และช่วยแบ่งเบาภาระในการเฝ้าระวังตลอด 24 ชั่วโมงของผู้ดูแล
